Artykuły wielotematyczne

Przez malusieńką galerię sztuki koreańskiej, gdzie zwiedzających zachęca sic do dotykania potężnych ceramicznych mis, przechodzi się do galerii rzeźby i architektury brytyjskiej (sale 50a i 50b) wypełnionej pomnikami pośmiertnymi i popiersiami. Posąg Hacndla /. 1738 r. uważano swego czasu za nader awangardowy, pokazywał bowiem kompozytora przygarbionego, w twórczym nieładzie, z jednym butem zsuwającym się ze stopy. Można tu też obejrzeć oryginalny gipsowy model grobowca Wiktorii i Alberta – Anglia, na którym oboje mają po 42 lata (to jest tyle, ile miał Albert w chwili śmierci); książę, zgodnie z wolą królowej, znajduje się nieco wyżej od niej.Pozostałe sale na parterze wypełniają niemal w całości dzieła włoskiego renesansu (sale 12-20), m.in. Donatella i jego uczniów. Warto też choćby rzucić okiem na oryginalną kafeterię znajdującą się w głębi muzeum; we wschodniej Sali Poyntcra wyłożonej ozdobnymi błękitnymi kafelkami, jadali przeciętni śmiertelnicy, zaś w ciemnozielonej sali Williama Morrisa z obrazami prerafaelitów stołowały się wyższe sfery. Długie mroczne korytarze z kolorowych witraży na pierwszym piętrze prowadza od głównych schodów do sal 52-58 poświęconych historii Wielkiej Brytanii w latach 1500-1750. Można tu obejrzeć m.in. zrekonstruowany salonik muzyczny, jedwabie i hugonockie srebra ze Spitalfiekls. dębową boazerię z początków XVI I w., pochodzącą piwpuszczalnia z zameczku myśliwskiego Jakuba I, oraz legendarne, wielkie dębowe łoże z Ware wspominane przez Szekspira i Bena Jonsona. a należące prawdopodobnie do Edwarda IV.

Dalej znajdują się galerie sztuki XX-wiecznej (sale 70-74), prezentujące nowoczesne wzornictwo, od różowej sofy Mae West autorstwa Salvadora Dali. po czajniki Alessiego, obuwie sportowe Nike i spodnie z gumy lateksowej. Minąwszj ogromną kolekcje sreber, wchodzi się do skąpo oświetlonego pokoju ze średniowiecznymi gobelinami i dalej do wzorowej Kolekcji Materiałów i Technologii (Materials and Techniques collection) z koronkami, duńską bawełną, chińskim adamaszkiem i strojami z Palestyny i Afganistanu. W silnie strzeżonej Kolekcji Biżuterii (Jewellery Collection: sale 91-93) skrzą się egipskie amulety, celtyckie naszyjniki, rzymskie bransolety w kształcie węża. kamienie szlachetne i pleksiglasowe bransoletki z lat 60. Na tym samym piętrze znajdują się też średniowieczne wyroby z kości słoniowej i makabryczne florenckie szkielety, którym towarzyszą rzeźby z całej Europy. Na drugim piętrze dominują eksponaty / XVIII- i XIX-wiecznej Anglii (sale 1|& 126): łóżko Chippendale, gipsowy model pomnika Alberta i meble prezentowane n;i Wystawie Światowej. Salę poświęconą Williamowi Morrisowi zdobią zaprojektowali przez niego tapety, dywany i glazura oraz meble autorstwa jego uczniów. Jest tu też nieco rzeźb Henry Moorc’a oraz nowoczesna Galeria Szkła (Glass Gallery; sala 131) z interaktywnymi komputerami, niezwykle efektownymi schodami i balustradą ze szklą. Tej pięknej wystawie ukazującej bogactwo odmian szkła zarzucić można tylko niedostatek eksponatów XX-wiecznych. Najwyższe piętro zajmuje niemal w całości ceramika z Dalekiego Wschodu, europejska porcelana i islamska glazura, ale latem ekspozycja jest często zamknięta.

Zobacz także